Kotów i literaturze

Dziękuję, drodzy przyjaciele z Salem Courier ". O ile pamiętam, tysiąc i tak wielu z was ostatnio wypełnione obiektów byłego świadka Senatu przyznanie mi Kongresu. Dziesiątki maili teraz prosi mnie z powrotem, co powiedziałem. Jak nie napisałem, oto część tego, co zostało nagrane w tym dniu. Dzięki, zawsze, Eduardo.

Chepén, Peru - todochepen.com zdjęcie

Dzień w Chepén, ludu mój, kiedy miałem 15, odwiedziłem cioteczna babka nazwie Mercedes, który właśnie skończył 99.

Po wejściu do domu odkryła, że modlił się na różańcu. Ponieważ widziałem, siedziałem obok niej, aby nie zakłócały ich poświęcenie, a ja zacząłem czytać czasopisma. Jednak było coś dziwnego w tej sprawie: moja ciocia Mercedes recytować tylko pierwsza część "Zdrowaś Maryjo", i czekał na chwilę, jakby w kościele lub jakby ktoś przy niej do modlitwy "Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami grzesznymi teraz iw godzinę śmierci naszej. Amen.

Spojrzałem po obu stronach, i znalazłem się prawdopodobnie do towarzystwa. Ciekawość mnie wstawać i zbliżyłem się do samotnego pobożności. W końcu odkryłem, że jest ktoś na boku, ale nie było człowieka. To był jego kot. Gdy ciotka zakończeniu pierwszej części Ave Maria, wraz z długą kot jak koty mruczą, gdy nie zawsze czyste światło miłości swój silnik obok kogoś, kto ich kocha.

Gdy stary i kot skończył modlitwę, stawiam na krześle obok niej i poprosił ją, żeby mi historie. Ciotka była doskonałym gawędziarzem i myślę, że jego powieści były źródłem opowieści nastolatek w tym czasie zaczął pisać.

Jednak w tym czasie został przedstawiony kolejny problem. Na 99, moja ciotka była w dobrym zdrowiu, ale cierpiała na pewne braki. Zaczął opowiadać wciągającą fabułę z początku XX wieku, ale kiedy miałem dotrzeć do wyników zapomniał on zaczął i zaczął inny.

Za zrealizowane mojemu zdziwieniu, moja ciocia powiedziała mi:

"Rozumiem, synu. Ale też chcę, żebyś mnie zrozumieć. Gdy stary i musimy opuścić ten świat, to siedzieć w bujanym fotelu i zapomnieć. Tak jak młodzi ludzie chodzą do szkoły, aby pamiętać niektórych dyscyplinach i pojęć, stare soboty co wczoraj zapomnieć.

Myślę, że ostatni dzień był początek mojego powołania literackiego. Zdałem sobie sprawę, że literatura służy jako ciotki Mercedes kotów w celu uniknięcia, że wszyscy jesteśmy sami na świecie i umożliwić, że nawet w największej samotności, możemy komunikować się z Boga naszego wszechświata, naszej ziemi i osób najbardziej chcą w nim.

Jak pięćdziesiąt Zdrowaś modlił się, że moja stara ciotka, misja twórcy fabuły to, że wyrażenie, a głosić mamrotania piosenek wspomnień i nostalgii doprowadziły do oczekiwanych zbiorowego szczęścia ludzkości i dla nieskończonej wielkości życia.

Zrozumiałem również, że podobnie jak w szkole uczy się pamiętać, musiała również nauczyć się zapomnieć, a które mogą być również zadanie literatury, które powstały: aby nasi ludzie zapomnieli o twardości i przewrotność tej długiej nocy bezsenność, przemocy i rozlewu krwi, który najczęściej w historii Peru.

Pokoju z dekretu złe wspomnienia, nie oznacza, zapominając o przestępczości, a tym bardziej przyjąć rezygnacji z nadużywania, a tym bardziej zgody na uniknięcie kary za złe i niesprawiedliwe. Jak kot, że obudził się ciotka po długim ciągu, myślałem, że literatura powinna zostać usunięta z letargu naszych ludzi i ich dostrzec, że demokracja i wolność nie są rozdawane, ale muszą być zwalczane. Pisarzy zazwyczaj pełnił rolę jego remake w historii. W Peru, w którym żyjemy, że rola jest o wiele bardziej istotne. Tutaj musimy trzymać naszej historii Come Undone.

Moje książki nie można usunąć eksploatacji ubogich, korupcji potężny, ani tortury i ludobójstwo, które często tłumią gniew biednych i uczciwych. Mojej literaturze nie zamierza zmieniać świat, ale to doprowadza mnie do służby hojny przyczyn i wartości, bez których człowiek przestaje być człowiekiem i staje się nie do zniesienia społeczeństwa.

I to była misja postawiłem sobie w wieku piętnastu lat, kiedy napisał swoje pierwsze opowiadanie i spotkał kota i zapominając mojej cioci Mercedes. Jeśli chcesz wiedzieć, co stało się potem, mówię wam. Rok później, śmierć przyszła odwiedzić starego ... a może zarówno pozostał rozmawiać i modlić się razem na zawsze.